One shot- Hurted Me...

 Moja inspiracja- Tokio Hotel Spring Nicht.

Samotność- od tamtej chwili to twoja jedyna przyjaciółka.
Strach- Dlaczego się boisz?
Zaprzeczasz, ale przede mną tego nie ukryjesz!
Miłość- to dla Ciebie tylko puste słowa.
Ale kochałeś- jednak już nie kochasz.
Uczucia- to tylko nic nie warte emocje.
Ale czułeś- lecz już nie czujesz.
Dlaczego? To przez tamten dzień, prawda?
Bo kochałeś miłością, która nie mogła przetrwać.
Umarłeś razem z twoją miłością.
Dlaczego? To przez Niego!
Kochałeś lecz on nie, nie tak jak Ty.
Nie rozumiesz? Oh, nie udawaj!
On był twoim światem, duszą, życiem.
Zauroczenie- to czuł On.
Gdy tylko oddałeś się Mu, znudził się.
Ale nadal kochałeś- do momentu.
Jakiego? No co nie pamiętasz?
Zobaczyłeś Go jak całuje się z innym.
Co czułeś? Nienawiść? Smutek? Żal? Nie?
A więc co? No tak- pustkę.
Twój świat się zawalił.
Płakałeś- czemu?
Bo twoja miłość umarła razem z twoim sercem.
Żałujesz tej miłości?
Ja wiem, że nie!
Skąd wiem? Bo jestem Twoim sumieniem.
Dach- czemu tu jesteś?
Bo twoje życie straciło sens?
Masz dość? Dragi już Ci nie pomagają?
Czujesz to? To wiatr.
On chce Ci tylko pomóc.
Tylko ten jeden krok...
Mały murek na dachu- na nim Ty.
Udajesz, że nie rozumiesz, ale ja znam prawdę.
Zapomniałeś? Jestem w tobie.
Słyszysz głos za sobą- tak znajomy lecz zarazem tak nieznany.
Cierpienie- tylko to czujesz.
Zamykasz oczy. Dlaczego?
Nie chcesz wypuścić łez, tych słonych łez, które zdradzają Twoje emocje.
Nie słuchasz błagania- to wszystko Cię zbyt bardzo męczy.
Masz już dość- tylko ten jeden krok dzieli Cię od wolności.
A jednak czekasz. Na co?
Słyszysz, że On się zbliża.
Więc wciąż kochasz tą zatrutą miłością?
Staje obok Ciebie.
Co czujesz? Większe cierpienie. Po co Ci to?
Patrzysz Mu w oczy. Wiesz co z nich wyczytał?
Ten ból. A tak bardzo chciałeś go ukryć.
Zapewnienia- ale Ty już nie wierzysz.
Chwila zapomnienia- i znów pustka.
Łzy- a chciałeś ich uniknąć.
Ból, ale nie ten fizyczny- do niego jesteś już przyzwyczajony.
Psychiczny- to od niego uciekałeś cały ten czas.
Kontrola- tego już od dawna nie posiadałeś.
Blizny- to tylko twoje ozdoby. Sam je sobie wybrałeś.
Żałujesz? Nie masz czego.
Chciałeś zapomnieć. Udawało się- na chwilę.
Potem powracała cała ta okrutna przeszłość.
Czy to koniec? Nie. To dopiero początek. Czego?
Szczęścia, wolności. Tego Ci trzeba.
Ulga- to dopiero przed Tobą.
Powracasz z fantazji- On stoi tuż obok i błaga.
Nie słuchasz? To dziwne.
Kochałeś lecz to koniec tego toksycznego związku.
Twoje słowa wyszeptane tak, aby tylko On usłyszał
"Nie mogę już dłużej! Nie zatrzymasz mnie! Już nie.
Wiesz, że liczyłeś się tylko ty, Andy.
Kochałem, lecz ta miłość mnie zabiła."
Kolejne łzy. Tym razem to On płakał.
Chciał Cię przytulić, przeprosić. Ty Mu na to nie pozwoliłeś.
Czy to nie dziwne?
Załamanie nerwowe- tak to nie był Twój stan.
Patrzyłeś beznamiętnie jak pada na kolana.
Krzyczał żebyś dał mu jeszcze szansę.
Zaufanie- On to stracił już dwa lata temu, wtedy gdy umarłeś wraz ze swoją miłością.
Szept przerywający jego prośby-
"Ja ci już dawno wybaczyłem. Nie martw się o to.
Tylko nie mogę cię już kochać bo ta miłość jest zatruta. Żegnaj."
Kolejna histeria- wiem, że nie tego chciałeś.
Postanowienie- chciałeś je wypełnić.
Zamknąłeś oczy- "To koniec!"- twoja ostatnia myśl.
Zdecydowanie- wykonałeś ten ostatni krok lecz tak bardzo upragniony od tak dawna.
Ostatni bodziec- Jego krzyk.
Rozpacz- tylko to Mu pozostało.
Spadałeś. Uświadomiłeś sobie, że On Cię naprawdę kochał.
Czy żałujesz? Nie. Wiesz, że i tak się spotkacie.
Żal- twoje ostatnie uczucie.
Ale dlaczego żałujesz?
No tak. Jedyna osoba, którą kochałeś tak jak Jego, Cię nie akceptowała.
Pytasz kto? Ja wiem, że pamiętasz.
Twój braciszek- Twój Billy...
Ostatnie siły- granica między ziemią, a wiecznością.
Otwierasz oczy- widzisz Jego i... Bill!
-"Przepraszam Cię Tommy. Wiesz, że Cię kocham."-wyszeptał cicho.
łzy- nie, nie Twoje. Ich. Kapały na twoją twarz.
Ostanie słowa-"Ja też Was kocham, zawsze kochałem..."
Ostatnie tchnienie...
Światło...
Nicość...